3 πράγματα που έμαθα όσο ζούσα σε μια διαρκή αναμονή

3 πράγματα που έμαθα όσο ζούσα σε μια διαρκή αναμονή

Είναι μια πραγματικότητα που από επιλογή αγνοώ: Η ζωή είναι γεμάτη από αναμονές.

Δεν αναφέρομαι στις αναμονές που λίγο πολύ όλοι ζούμε καθημερινά, στην τράπεζα, στο σούπερ μάρκετ ή όταν βρίσκεσαι κολλημένος στην κίνηση. Αναφέρομαι στις πιο βαθιές αναμονές, σε αυτές που είναι ικανές να σε αποδομήσουν και να σε γεμίσουν με το άγχος ότι δε θα έρθουν ποτέ.

Δεν είναι άγνωστες ούτε σε εσένα που διαβάζεις τώρα αυτό το κείμενο. Όλοι περιμένουμε για κάτι να έρθει.

  • Έναν σύντροφο που θα μας ολοκληρώσει
  • Μια δουλειά που δε θα μας εξαντλεί αλλά θα εκτονώνει τη δημιουργικότητα μας
  • Την σταθερότητα και την ισορροπία όταν το μυαλό μας υποκύπτει στο άγχος και στην κατάθλιψη
  • Την συμφιλίωση σε μια σχέση που ακόμη μας πονάει
  • Ένα παιδί καθώς τα χρόνια περνάνε και τα περιθώρια στενεύουν

Όλοι περιμένουμε για κάτι να έρθει. Ανυπομονούμε να δούμε τα όνειρά μας και τις ελπίδες μας, να υλοποιούνται, και στο τέλος αφηνόμαστε στη θλίψη ή ακόμη και στο φόβο.

Πώς λοιπόν μπορούμε να μάθουμε να ζούμε σε αυτές τις περιόδους αναμονής – γνωρίζοντας ότι μπορεί και να μη φτάσουμε στην υλοποίηση τους- με ελπίδα; Ακόμη και με χαρά;

Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση. Αλλά υπάρχουν τρεις τρόποι για να δεις την αναμονή με αισιοδοξία, για όσο καιρό περιμένεις αυτό που επιθυμείς να έρθει τόσο πολύ.

1. Aποδεχόμαστε αυτά που επιθυμούμε. Δεν τα αγνοούμε

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι να θάβουμε όσα επιθυμούμε, ώστε να μην υποφέρουμε. Αν όμως αποδεχόμασταν όσα θέλουμε, θα κάναμε πραγματικά τη ζωή μας πολύ πιο εύκολη, Η αποδοχή ότι θα θέλαμε να αλλάξουμε δουλειά γιατί θα θέλαμε ένα καλύτερο εργασιακό περιβάλλον ή υψηλότερες οικονομικές απολαβές, είναι ένα βήμα για να μπορέσουμε να σταματήσουμε να υποφέρουμε κάθε μέρα για τις συνθήκες της εργασίας μας, ή τη συμπεριφορά των συναδέλφων μας. Ακόμη και αν θέλεις να μπεις σε μια σχέση, είναι προτιμότερο να αποδεχτείς αυτή σου την επιθυμία παρά να ζητωκραυγάζεις ότι σου αρέσει η μοναξιά σου. Η αποδοχή όσων περιμένουμε μας προετοιμάζει να τα υποδεχτούμε.

2. Η αναμονή σου αποκαλύπτει τον χαρακτήρα σου

Μπορεί μέχρι στιγμής να μιλάμε για όλα όσα περιμένουμε να έρθουν, αλλά αν τελικά δεν έρθουν ποτέ, πως θα αντιδράσεις; Είναι μια σκέψη που δεν κάνουμε ποτέ, αλλά η αποκάλυψη πτυχών του χαρακτήρα μας σε ανάλογες συνθήκες μπορεί να μας προκαλέσει έκπληξη, και ίσως όχι τόσο ευχάριστη. Η αναμονή είναι μια καλή ευκαιρία να ανακαλύψεις τον εαυτό σου, τον χαρακτήρα σου και να δουλέψεις με τα όχι και τόσο θετικά στοιχεία του. Σημαίνει παράλληλα να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να είναι ευγνώμων για όσα έχουμε σήμερα και να αγκαλιάσουμε όλα όσα θα έρθουν, όποτε και αν έρθουν. Σημαίνει επίσης να χαιρόμαστε με τη χαρά των αγαπημένων μας ανθρώπων, χωρίς να αναρωτιόμαστε «γιατί όχι και εγώ;».

3. Όταν μάθεις να περιμένεις θα ανακαλύψεις το δώρο της προσαρμοστικότητας

Όταν ζούμε αναμένοντας να συμβεί κάτι, μπορούμε να ενστερνιστούμε δύο στάσεις: αυτή της ελπίδας ή της απόγνωσης. Μπορεί να μη φαίνεται ως ξεκάθαρη επιλογή, αλλά είναι και είναι αυτή που υπάρχει πριν από εμάς: Θα ενδώσουμε στις φοβίες μας ότι η ώρα της εκπλήρωσης δε θα έρθει ποτέ, ή θα ζήσουμε διατηρώντας την ελπίδα ζωντανή;

Αν επιλέξεις την απελπισία, κάθε μέρα θα νιώθεις και θα ζεις μέσα σε αυτό το συναίσθημα. Αν όμως επιλέξεις την φωτεινή πλευρά της ελπίδας, της ευγνωμοσύνης και της αγάπης για τη ζωή που σου δόθηκε, και να πιστέψεις ότι το μέλλον μπορεί να είναι καλύτερο από ό,τι φαντάζεσαι, θα νιώσεις αυτάρκης και ευτυχής με όσα έχεις ήδη. 

Follow:
Maria Kofidou
Maria Kofidou

Find me on: Web | Instagram | Facebook

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Never Miss A Post